فصل يكى از منازل هولناك سفر آخرت « قبر » است كه در هرروز مىگويد : أنا بيت الغربة ، أنا بيت الوحشة ، أنا بيت الدّود ( يعنى ) منم خانهء غربت ، منم خانهء وحشت ، منم خانهء كرم . و اين منزل عقبات بسيار سخت و جاهاى دشوار و هولناك دارد ، و ما در اينجا به چند عقبهء از آن اشاره مىكنيم : عقبهء اوّل وحشت قبر است در كتاب « من لا يحضره الفقيه » است كه : چون ميّت را به نزديك قبر آورند به ناگاه او را داخل قبر نكنند به درستى كه براى قبر هولهاى بزرگ است ، و پناه برد حامل آن به خداوند از هول مطّلع ، و بگذارد ميّت را نزديك قبر و اندكى صبر كند تا استعداد دخول را بگيرد ؛ پس اندكى او را پيشتر برد و اندكى صبر كند آنگاه او را به كنار قبر برد . « 1 » مجلسى اوّل در شرح آن فرمود : هرچند روح از بدن مفارقت كرده است و روح حيوانى مرده است ، امّا نفس ناطقه زنده است و تعلّق او از بدن بالكليّه زايل نشده

--> ( 1 ) - من لا يحضره الفقيه ج 1 ص 170 .